نرمه واران

شعر کردی کلهری (کرماشانی )‌ و مطالبی در باره ادبیات کردی

 

 

 سايت فرهنگ و هنر کرمانشاه

 

سلام و غزلی از خودم :‌

 

شه‌وار گيسه شووره‌گه‌ی  تا خه‌يه‌ بان شانيا

شب دراز گيسوانش را تا بروی دوش می افکند

فريشته‌گان ئاسمان که‌فن وه  که‌شکه‌شانيا

فرشته های آسمانی هم  در کهکشان زيبايی او به را می افتند

مه‌ليوچگه‌يل مال سوو  کوروو کوروو گرن وزوو

گنجشک های خانه‌ی بامداد فوج فوج وضو می گيرند

ئرا يه‌ک د بال نوو  بخه‌ن وه‌ شان وه‌ شانيا

برای اينکه دو بال تازه ‌ی خود را با گام های او همراه سازند

ده‌روه‌چه‌گان کيوچه‌مان  له سه‌ف وسن دوان دوان

پنجره های کوچه مان دوتا دوتا به صف می ايستند

تا بکه‌فن له‌رووژنای چه‌وه‌يله سه‌وزه‌گانيا

تا در مسير روشنايی چشمان او قرار بگيرند

چه‌و‌ی چه‌وه‌يل ئاهووه ! باخ ئنار و ليمووه !

چشمانش چشم آهوست . به باغ انار و ليمو شبيه است

خودا نه‌که‌ی  ک ئه‌ور خه‌م  بيه‌يده ئاسمانيا !

خدا نکند که ابر اندوه آسمانش را بپوشاند

**

هه‌ر که ک نوور چه‌و ت که‌ی  خودا بکه‌يدنه‌ی وه چوو

هر کس که چشمان آبی ترا نفرين می کند  خدا او را به چوب مبدل سازد

کوله‌نجييه‌يل شه‌يو سيه  بپه‌شتنه زوانيا !

و عقرب های پيراهن مشکی ! به زبانش بپيچند !

 

 

 



نویسنده : جلیل آهنگرنژاد ; ساعت ۸:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٤