نرمه واران

شعر کردی کلهری (کرماشانی )‌ و مطالبی در باره ادبیات کردی


 

برادرٍ بزرگترم « خلیل آهنگرنژاد » چند ماهی است که تجربه هایی موفق در شعر کردی دارد . ایشان کارشناس ادبیات عرب است و سالها به عنوان مدرس در این رشته فعالیت کرده است .شعرهایی در قالب مثنوی هجایی می گوید و انصافا هم کارهای جالبی است . قضاوت را به خوانندگان شعر می سپارم و جند مثنوی را از ایشان با هم  زمزمه می کنیم :

هساره واران

سفیده ی سه حه ر، کزه ی سوه یله

مانگ هلاتیه ، سروه ی مه له یله

شه فه ق له ئاسوو سه ر کیشا سه و وه ر

شنه ی شه ماله بازی وه لنگِ ته ر

که وک خوه ش که لام له قوله ی که مه ر

چری ئه و پیمان وه ت له که له ی سه ر:

هری لسن له خه و یاران کشمات

مزیانی بیه ن له نوو خوه رهلات

 که پو وه نازه و / نه رمه په رواز که ی

گول خه نان له شه وقِِِ  خوه ر ده می واز که ی

هنه نای گول خه نی و / وه لنگ له په ل دار

مِ چیو بنیشم / کز و کوور ژار

             ***

ئیواره وه خته زه یو لیله گرتیه

 مه ل و په له وه ر گشت لیزه گرتیه

زه رده ی خوه ر بریاس له ریو که وره گان

 پاسه وان شه و له که ل هاته و بان

که وک خوه ش که لام کشمات و بی ده نگ

ولات پووشایه خلات یه ی ره نگ

 شه مشه مه کوو ره ک وه بالِبی په ر

جای په روازیه له سایه ی بی خوه ر

م ته نیا نیشم وه مراده وه

سفیده ی سرحه ر له نوو بایده وه

 لیسک خوه ر بیه ی له شاخه ی داران

 که و بشاقنی له سه ر نساران

۲یه ی رووژ...

یه ی رووژ  گزارم که فت وه سه ر کوو

دیم داره وشکی بی په ل و بی پوو

چیو که وان چه فت پشتی چه میایه

بی سایه و بی به ر گلای رزیایه

بیو ه وه ماوای مه ل و موور و مار

پیو تار و بی به ر ،په شیو و بیمار

وه تم خودا بوو له ناو بی قوتو

چیوزه دراری ، ره و زبکه ی له نوو ؟

هیشتمی وه جی چیمه و وه ره و مال

دی بی خه ور بیوم تا وه چه نی سال

 یه ی رووژ هه لسام چیم وه سه رِ کوو

 دیم داره وشکه سه و ز بیوه له نوو

سایه ی دلنشین ، میوه ی فه راوان

 چیو داره یل به رز له سه رسه راوان

وه تم داره گه ی پیو تارو بی به ر

ئی چه تر سه و زه چیو کیشایده و سه ر ؟

دار هاته و زوان ئی قسیه پیم که رد :

به ش نائمید زیو خه و ئاهِ سه رد

 ئمیده وار بیوم وه یه زدان پاک

 ره وز کردم له نو دراتم له خاک

 له وه ر دراوردم جامه ی ته ترانی

ئه وسا به شم دا له شادمانی

 

 

٣وارانه ، وه فره ...

وارانه ، وه فره ، فه سل زمسانه

ده یشت و ده ر و کوو گشت یه خبه نانه

لافاو که نیه ریان چیو کو له نگ

ری به نان کردیه و مه خاره و سه نگ

قلاوه قرنگه منه ی لاشه که ی

مه ی وه جی مه ندی خوه رده ی واشه که ی

که پوو بیوچلگه ی نازگ نه رمینه

یه ی په لِ وشکی گرتیه له سینه

که می ئه و لاتر زه رین قه ناوه

کشمات و بی ده نگ هاله په ژاره

وه تم خودا بوو بایده وه وه هار ؟

رووژ دریژه و بوو کوتا بوو شه وار ؟

نازه نین دووسی ئی قسیه پیم که رد :

بایه بکیشی وه کوول جه وور به رد

هه م له نوو تیده و فه سل وه هاران

وه فر چوودنه و ، چیوزه که ی داران

ترنگه ترنگه که ی وه فراو له قه ی کوو

شاخ که ل درای له به رزی ئاسوو

قه ناری ، بلبل ، که و ک و که مووته ر

هه ر کام له شاخه ی یاقوله ی که مه ر

گشتی وه یه که و  وه ئاواز به رز

نه غمه خانی که ن بی هه راس و له رز

یه سه هاته وه سه فای وه هاران

بنیشیم ئه و یه ک چیو جارِ جاران

له ئی چووره سه بازارِ دنیا

وه هار تید نه و زمسان ریوسیا



نویسنده : جلیل آهنگرنژاد ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱٠